Donner un sourire et la terre devient l'Eden :)

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Ut ameris, amabilis seto,

quod tibi non facies solave forma dabit."

"Aby być kochaną, bądź miła,

bo tego ci nie da sama twarz i postać"

Owidiusz

komentarze (0) | dodaj komentarz

Tu króluje zeszłoroczny czas
na posłaniu z liści buczynowych
stąd do ziemi dalej niż do gwiazd
zachwytu swego nie wysłowisz

Rosną skrzydła u ramion
czas się w wieczność przemienia
obłocznieją wszystkie ziemskie sprawy
gdy zbliżamy się do szczytu po kamieniach

Rosną skrzydła u ramion
czas się w wieczność przemienia
góry i wolność dokoła
chyba dostąpimy tu wniebowstąpienia 

A w schronisku święty Piotr z herbatą
i widoki nieziemskie na świat
przy ognisku rozłożymy się z gitarą
posłuchamy, co nam w duszy gra 

Z pleców góry zrzucimy do stóp
i zmęczenie rozzujemy z nóg
to schronisko to prawdziwy raj
niechaj wiecznie odpoczynek trwa

Rosną skrzydła u ramion
rosną przepastne błękity
życie pełne olśnień i zachwytów
tyś wędrówką najwytrwalszą ku szczytom

Góry tu wszystko jest święte
tu wspinaczki nasze wniebowzięte
w górach los ma Światowida twarz
od ogniska bije jeszcze baśni blask

komentarze (0) | dodaj komentarz

Moi znajomi mówią, że jest dziwny i nie potrafią go zapamięta (pewnie dlatego, że bez polskich liter rzeczywiście nie ma sensu).

A skąd zaczerpnęlam pomysł?

Kiedyś widziałam taką koszulkę

i jej wyglad pozostał gdzieś głęboko w mojej pamięci.

Dlaczego o tym piszę?

Ks. Piotr Brząkalik w dzisiejszym komentarzu do Ewangelii napisał:

"Kto ośmieli się być innym, odróżnia się od większości, odważy się przerosnąć tłum swoim sercem, swoimi ideałami, kto chce płynąć pod prąd powszechnej łatwizny - tego świat odrzuci, potępi i uzna za szaleńca."

Coś w tym jest...

komentarze (0) | dodaj komentarz

Może jestem dziwna, ale uwielbiam "Requiem" Mozarta.

Wiem, że to jest msza żałobna, ale jest po prostu cudowna!

Dzisiaj już nie ma takiej muzyki, albo pojawia się bardzo rzadko.

A dlaczego o tym piszę?

Byłam dzisiaj na koncercie, właśnie "Requiem" Mozarta u Franciszkanów w Krakowie.

Po drugiej stronie ulicy, naprzeciwko mojej uczelni. Wstęp wolny.

I właśnie za to lubię Kraków ;)

komentarze (0) | dodaj komentarz